A Casa da Cultura de Vimianzo acolleu hoxe a presentación do conto ilustrado Por que se lle revirou o peteiro á Curuxa Maruxa?, un novo recurso literario e pedagóxico para sensibilizar sobre a soidade non desexada e fomentar, desde a infancia, o valor da amizade, da escoita e da interacción social.
A publicación enmárcase no plan do Concello de Vimianzo contra a soidade non desexada «Conectando Corazóns» e foi editada co apoio da Deputación da Coruña, a través da Imprenta Provincial, como unha edición non venal destinada a fortalecer as redes de apoio comunitario e a achegar aos máis pequenos unha reflexión sinxela, próxima e accesible sobre o illamento social.
No acto participaron a alcaldesa de Vimianzo e deputada provincial, Mónica Rodríguez Ordóñez, a deputada de Política Social da Deputación da Coruña, Mar García Vidal, e o autor do libro, o psicólogo municipal Sergio Trillo. A presentación contou tamén coa presenza de alumnado de 1º e 2º de Educación Primaria do CEIP San Vicenzo.
Mar García Vidal destacou o valor deste tipo de iniciativas para abordar a soidade non desexada desde idades temperás. A deputada subliñou que «a soidade non é só unha realidade das persoas maiores, senón un reto social que debemos traballar desde todas as idades, tamén desde a infancia, educando na empatía, na escoita e no coidado dos demais».
Neste sentido, incidiu tamén no papel da Deputación da Coruña á hora de apoiar proxectos municipais que contribúen a evitar a soidade non desexada das persoas maiores, especialmente no ámbito rural. «A edición deste conto a é unha mostra de como a Deputación pode acompañar aos concellos non só con recursos económicos, senón tamén poñendo ao seu servizo ferramentas que axudan a transformar unha boa idea neste fantástico libro que presentamos hoxe, destinado ao público infantil», sinalou.
Unha metáfora sobre a importancia de escoitar e acompañar
A obra narra a historia de Maruxa, unha curuxa que un día esperta co peteiro torcido por mor dun «sentimento estraño» que non é quen de comprender. Na procura dunha resposta, a protagonista inicia unha viaxe polas diferentes parroquias de Vimianzo, onde se atopa con distintos animais, todos eles cheos de talento, pero demasiado centrados nas súas propias rutinas como para reparar no que lle acontece.
Será finalmente o encontro cos demais, a alegría compartida, o baile dunha muiñeira no Castro das Barreiras e o calor da comunidade o que consiga endereitar o seu peteiro. Maruxa descobre entón que aquilo que sentía tiña un nome: soidade.
No limiar da obra, a alcaldesa de Vimianzo, Mónica Rodríguez Ordóñez, salienta que «a soidade ás veces chega sen avisar e pesa máis do que debería. Pero cando alguén nos escoita, ese peso desaparece». A rexedora subliña que este conto é «unha invitación a coidar, a mirar polos demais e a lembrar que todos merecemos sentirnos acompañados».
Un recurso para ler, falar e crear redes de confianza
O proxecto vai máis alá da lectura. O libro incorpora unha actividade final baseada nunha árbore e nos seus froitos, pensada para que os nenos e nenas identifiquen as súas propias redes de confianza e recoñezan a quen poden acudir cando se sintan sós ou precisen axuda.
O libro busca ensinar aos máis peqeunos que a resposta á soidade non desexada comeza moitas veces nos pequenos xestos: escoitar, acompañar, preguntar e estar presentes.
